امشب هزارو سیصدو هفتادو دو مین باری ایست که مراسم شب سوم مردی را گرامی می داریم که به گواهی تاریخ اسطوره ای از جنس زمینی و خاکیست ولی چه فایده وقتی هنوز آزادی و آزادگی که جان مایه این قیام است به مثابه روشی ناآشنا در زندگی مردمان ایرانی این روزگار است، هنوز ناتمامیم در فهم و کارکرد این مفاهیم در زندگی خود ونه تنها این گرامیداشت دهشی باشد به روان ما برای طلب آنچه از آن محرومیم که به عکس جایی برای خالی کردن عقده هاو گره هایی ست که می توان و باید با دست عقل گشایش یابد.افسوس که هنوز ناتمامیم....